Rhenium / Rheniumlegierungen

Iwwer Pure Rhenium Metal (Re) und Rheniumlegierungen

Rhenium gouf entdeckt an 1925 vun däitsche Wëssenschaftler mam Numm W. Noddack, O. Berg an Ida Takke zu Berlin.

Rhenium gouf no benannt “Rhäin”, de laténgeschen Numm fir de Rhäin. Et ass e rare Element (Iwwerfloss 4 x 10 4 ppm an der Äerdkrust) a geschitt net a Quantitéit an all Äerz. Et gëtt an Äerz fonnt, déi Molybdän enthalen, aus deem et liicht erholl ka ginn. D'Metall gëtt duerch Waasserstoffreduktioun vum Kaliumperrhenat Salz kritt, kritt duerch Nidderschlag vum Perrhenation (ReO4) – aus enger oxidéierter Léisung.

Rhenium ass e sëlwerfaarwegt Metall dat géint Korrosioun an Oxidatioun widderstoen, awer lues a fiicht Loft zerstéiert. Et ass löslech an Salpetersäuren a Schwefelsäuren. Uwendungen fir d'Metall beinhalt d'Benotzung als Legierungselement mat Wolfram, déi resultéierend Legierung mat enger ganz héijer elektrescher Resistenz mécht et gëeegent fir elektresch Filamenter. Rhenium huet e ganz héije Schmelzpunkt (3,180° C) a gëtt an Héichtemperatur-Thermoelementer benotzt, elektresch Kontakter an Thermistor. Rhenium ass e schwéier Iwwergangsrefraktär Metall mat dem héchsten Elastizitéitsmodul vun all de refractaire Metaller (420 GPa). Rhenium a Rhenium Legierungen sinn eenzegaarteg mat héije Schmelzpunkten, Héich MODUII vun der Elastizitéit an exzellent Héich Temperaturmanescht Eegeschaften. Déi heefegst Rheniumhalteg Legierungen si Molybdän 41% Renium (Mo41% Re) a Molybdän 47.5% Renium (Mon-47,5% Re).

Uewer Daten sinn nëmme fir Informatiounszwecker. Eagle Alloys ass net haftbar fir d'Genauegkeet vun dësen Inhalter oder Uwendungen. Fäerdeg Deel Zeechnunge kënnen un eng Drëtt Partei weidergeleet ginn fir Outsourcing.